Tag tendinopathie

Anatomische doorsnede van de achillespeesaanhechting op het hielbeen

Pijn aan de achterkant van de hiel: achillespees, slijmbeurs of Haglund?

Pijn aan de achterkant van de hiel kan verschillende oorzaken hebben. De klachten kunnen afkomstig zijn van de achillespeesaanhechting, een geïrriteerde slijmbeurs of compressie rond het hielbeen. Ook schoenen met een harde hielkap kunnen door druk en wrijving voor extra irritatie zorgen.

In deze blog lees je hoe je de verschillende oorzaken van pijn achter op de hiel kunt herkennen en wat het verschil is tussen insertionele achillespeesklachten, een slijmbeursirritatie en een Haglundse deformiteit. Daarnaast wordt uitgelegd wanneer echografie of een röntgenfoto zinvol kan zijn en hoe aanpassing van schoeisel, sportbelasting en gerichte oefentherapie kan bijdragen aan herstel.

Anatomische doorsnede van de achillespees met peesvezels, fascikels, bloedvaten en de aanhechting op het hielbeen.

Achillespeesklachten: nieuwe inzichten over druk in de pees

Wat gebeurt er eigenlijk ín een achillespees wanneer je loopt, rent of sport? Nieuw onderzoek laat zien dat niet alleen trekkracht, maar ook de druk binnenin de achillespees een rol kan spelen bij het ontstaan en aanhouden van klachten. Zo blijkt dat de druk in de pees kan toenemen bij bepaalde bewegingen en standen van de enkel.

Deze nieuwe inzichten helpen ons beter begrijpen waarom sommige oefeningen of veel rekken een pijnlijke achillespees tijdelijk extra kunnen prikkelen. Tegelijkertijd blijft bewegen juist belangrijk voor herstel. Het gaat daarom niet om het volledig ontzien van de achillespees, maar om het vinden van de juiste hoeveelheid belasting. Door oefeningen stap voor stap op te bouwen, kan de pees uiteindelijk weer sterker worden en steeds meer belasting aan.

Anatomische doorsnede van een pees met epitenon, endotenon, fascikels, subfascikels en collageenvezels.

Sterke spieren, maar een kwetsbare pees? Waarom spierkracht en peesbelasting in balans moeten zijn

Sterkere spieren betekenen niet automatisch dat ook de pezen voldoende sterk zijn. Spierweefsel past zich vaak sneller aan dan peesweefsel. Daardoor kan een disbalans ontstaan waarbij een krachtige spier herhaaldelijk meer trekkracht op een relatief kwetsbare pees uitoefent dan deze kan verwerken. Vooral bij hardlopen, springen, sprinten en een snelle trainingsopbouw kan dit bijdragen aan het ontstaan of aanhouden van een tendinopathie.

Een effectieve peesrevalidatie bestaat daarom uit meer dan lichte oefeningen of alleen excentrisch trainen. De pees heeft een voldoende zware, gecontroleerde en progressief opgebouwde mechanische prikkel nodig. Daarbij zijn niet alleen het gewicht, maar ook de contractieduur, bewegingsuitslag, compressie en hersteltijd van belang. Langzame krachttraining vormt meestal de basis, waarna explosieve en sportspecifieke belasting geleidelijk wordt toegevoegd.

De juiste trainingsdosering verschilt per persoon en per pees. Pijn, ochtendstijfheid, kracht, functie en de reactie in de 24 uur na de training bepalen of de belasting passend is. Het uiteindelijke doel is een betere balans tussen spierkracht, peescapaciteit en de belasting die tijdens werk of sport wordt gevraagd.

Tibialis posterior klachten bij hardlopers: pijn aan de binnenkant van je enkel of voet

Tibialis posterior klachten geven vaak pijn aan de binnenkant van de enkel of voetboog, vooral tijdens of na hardlopen. De klacht ontstaat meestal door een te snelle opbouw van belasting, zoals meer kilometers, duinen, strandlopen of intensieve trainingen.

Rust alleen is vaak niet genoeg. Herstel vraagt om slimme belastingaanpassing, gerichte krachttraining en een geleidelijke terugkeer naar hardlopen. Bij PeesExpert Chris in Katwijk kan echografie helpen om duidelijk te krijgen of de tibialis posterior pees betrokken is en welk behandelplan het beste past.

schematisch overzicht welke oefeningen in welke fase bij hielspoor

De juiste oefeningen in de juiste fase bij hielspoor

Bij hielspoor draait herstel niet om één perfecte oefening, maar om de juiste oefening op het juiste moment. In de eerste fase moet de irritatie afnemen met goede dosering van belasting, rustige fascia stretch en milde kuitrek. In de tweede fase verschuift de focus naar het opbouwen van belastbaarheid met kuitheffingen, voetspieroefeningen en progressieve krachttraining. In de derde fase werk je toe naar volledig functioneel herstel, waarbij wandelen, sport en enkelbenige oefeningen geleidelijk worden opgebouwd. De belangrijkste boodschap is dat meer ochtendpijn de volgende dag vaak betekent dat de belasting te hoog was.

schematische weergave waar de blog over gaaat: waarom een peesontsteking niet bestaat

Waarom “peesontsteking” meestal geen ontsteking is

Veel “peesontstekingen” zijn géén klassieke ontsteking, maar een tendinopathie: een pees die tijdelijk minder belastbaar is door (te) veel, (te) vaak of (te) snel opgebouwde belasting.

De meest voorspelbare route naar herstel is daarom niet “maximaal rusten”, maar slim load management + progressief krachtopbouwen, met duidelijke pijnregels en opbouwcriteria.

In dit artikel krijg je een praktisch 7-stappen thuisplan (met dosering) en concrete momenten waarop je beter opschaalt naar specialistische hulp (bijv. echografie + persoonlijk behandelplan).

afbeelding waarin verschillende oorzaken van achillespeesklachten schematisch worden weergegeven

De oorzaak van achillespeesklachten? De 3 oorzaken uitgelegd

Achillespeesblessures ontstaan niet door één enkele oorzaak, maar door een samenspel van mechanische overbelasting, intrinsieke (persoonlijke) factoren en extrinsieke (externe) triggers. Deze drie categorieën beïnvloeden je peesbiologie en kunnen leiden tot een cascade van reactieve tendinopathie naar tendon dysrepair en uiteindelijk degeneratieve tendinopathie. Door te begrijpen welke risicofactoren bij jou spelen, kun je gericht werken aan preventie en herstel. Bij PeesExpert Chris in Katwijk analyseren we met echografie en een uitgebreide anamnese jouw specifieke risicoprofiel en maken we een behandelplan dat past bij jouw situatie.

schematische weergave hoe achillespeesklachten kunnen ontstaan

Waarom je kuitspier (gastrocnemius) bepalend is voor achillespeesklachten

Verminderde activatie van je kuitspier (gastrocnemius inhibitie) is vaak de verborgen oorzaak van hardnekkige achillespeesklachten. Door pijn of inactiviteit werkt je kuit minder goed, waardoor er een abnormale krachtsverdeling op je achillespees ontstaat. Dit leidt tot lokale overbelasting, microtrauma, littekenweefsel en uiteindelijk een stijve, pijnlijke pees. Die pijn remt je kuit nóg verder, waardoor een vicieuze cirkel ontstaat. De oplossing ligt in het doorbreken van deze cyclus met gerichte heractivatie van je kuitspier, progressieve belastingsopbouw en het verbeteren van peeskwaliteit. Bij PeesExpert Chris in Katwijk gebruiken we echografie en gefaseerde oefentherapie om deze cyclus te doorbreken en je weer volledig te laten herstellen.

Isometrische Oefeningen bij Tenniselleboog zijn essentieel!

Isometrische oefeningen zijn de hoeksteen van moderne tenniselleboogbehandeling in de vroege herstelsfase. Deze statische oefeningen bieden directe pijnverlichting door neurologische mechanismen te beïnvloeden, beschermen gevoelige peesstructuren en voorkomen spierkrachtverlies. Zwaar isometrisch oefenen (70% van maximale kracht) is effectiever dan lichte belastingen, en de elleboogpositie speelt een cruciale rol: een gebogen elleboog belast vooral de spieren, terwijl een gestrekte elleboog meer focus legt op de pees. Door progressief van gebogen naar gestrekt te werken, bereidt je de elleboog optimaal voor op dagelijkse activiteiten en volledig herstel binnen 6-12 weken.

GTPS, pijn aan de buitenkant van de heup: meer dan alleen een slijmbeursontsteking

Pijn aan de buitenkant van je heup is vaak geen slijmbeursontsteking, maar GTPS een probleem met de pezen van je bilspieren (gluteus medius en minimus).
Belangrijkste klachten: pijn bij traplopen, lang zitten en liggen op de aangedane zijde.
Behandeling: Gerichte oefentherapie (8-12 weken) en load management vormen de basis, met 90% succespercentage. Eventueel aanvullend PRP of shockwave therapie.
Herstel: 3-6 maanden. Rust alleen helpt niet, progressieve belasting door oefeningen is essentieel.